آنفلوآنزا

آنفلوآنزا

آنفلوآنزا یک بیماری ویروسی است  که عموما در ماه های زمستان  رخ می دهد . وقتی بیماری در فصل  زمستان سالیانه  اتفاق می افتد  به انفلوآنزا فصلی معروف است . گاهی  هم همه گیری ایجاد می شود که معمولا  ممکن است  هر 30 تا 40  سال یکبار  این همه گیری اتفاق بیفتد.

اخیرا یک همه گیری  بزرگ آنفلوآنزای  نوع HINI   در دنیا به وقوع پیوست . انفلوآنزا معمولا یک بیماری  خود  محدود شونده   است  که در طی  یک  تا دو هفته   از شروع   بیماری  کاملا برطرف  می گردد . اما در بیمارانی که به  ضعف سیستم دفاعی  بدن دچار  هستند و یا بیمارانی   که به بیماری  زمینه ای  مثل  مشکل  قلبی عروقی  ،بیماری های  ریوی (آسم ، فیبروزکیستیک ) ،چاقی  دچار هستند ، آنفلوآنزا بیماری سخت  با عوارض  خطرناک  خواهد داشت.

همچنین سالمندان  (سن بالاتر از  65 سال ) ، کودکان  و خانم های حامله  نیز  این بیماری  منجر به عوارض   می گردد .

انفلوآنزا

انتقال و انتشار  بیماری  آنفلوآنزا

 انتقال بیماری  از طریق  ذرات معلق  در هوا  و یا تماس  مستقیم  با بیمار اتفاق می افتد . وقتی ویروس وارد  راه هوایی  می شود  به دیواره  سلول  های راه هوایی  می چسبد  و بیماری  را ایجاد  می کند .

 از زمانی  که فردی  با فرد  بیمار  تماس  پیدا می کند  یا  ذرات  ویروس  معلق   در هوا  را استشمام می کند   بین یک تا سه روز   طول می کشد  تا علایم  بیماری بروز  کند .

علایم  عمومی بیماری   عبارتند از  تب ، درد بدن  ( به خصوص سر درد ) ،آب ریزش بینی  ،گلو درد و سرفه   و گاهی  اسهال و استفراغ  .

بیمارانی  هم  بعد از  4 تا 5  روز   از شروع  بیماری  دچار عوارض   بیماری مثل عفونت ریه (سینه پهلو )، برونشیولیت ،برونشیت ، اختلال شدید تنفسی ،در گیری  عضله قلب ، انسفالیت (التهاب مغز ) و در نهایت  بیماری  عصبی خاص  به نام  سندرم گیلن باره  می شوند .

درمان آنفلوآنزا

 در بیمارانی  که عوامل خطر  (بیماری  زمینه ای ،سن بالا ، کودکان سن پایین ،خانم های باردار ) را ندارند  ، درمان به صورت تنها  درمان  علایم بیماری  است . برای درمان انفلوآنزا در کودکان حتما به یک متخصص کودکان مراجعه نمایید .

در حقیقت  تجویز مسکن  و تب بر  ،تامین مایعات  مورد نیاز بدن  و تغذیه  مناسب  کفایت می کند .

 در بیمارانی که در معرض  عوامل خطر هستند ،لازم  است از دارو های  ضد ویروس  مثل  اوسلتامیویر  استفاده شود و این درمان  ها برای  5 روز ادامه  یابد .

معمولا  تجویز آنتی بیوتیک ها  در آنفلوانزا   توصیه  نمی شود ، مگر   اینکه در طی بیماری  ،بیمار مبتلا   به عفونت  میکروبی مثل  سینوزیت حاد  یا عفونت   گوش میانی  شود .

پیشگیری از آنفلوانزا

راه  اصلی  پیشگیری   از ابتلا   به بیماری  آنفلوانزا  رعایت  بهداشت فردی  است ،کارهایی  از قبیل  شستشوی دستها  ، مراقبت از انتقال  در حین سرفه  و استفاده   از ماسک های  دهانی   از جمله موارد  رعایت بهداشت   فردی محسوب می شوند .

در مواردی که افراد  در معرض  بیماران مبتلا  به آنفلوآنزای شدید هستند  ،می توانند به صورت  پیشگیرانه  به مدت  ده روز   داروی ضد  ویروس به تجویز   پزشک مصرف  کنند .

مفید ترین  راه پیشگیری  استفاده   از  واکسن  آنفلوآنزا که بهتر است سالیانه  در اواخر  تابستان  یا اوایل  پاییز  تلقیح  شود .

  • کمترین سنی  که  تلقیح واکسن توصیه می شود  6 ماهگی است .
  • تا 8 و 9 سالگی   در اولین  سال بهتر  است  2 نوبت  واکسن تلقیح  شود .

رفلاکس در نوزادان

زردی در نوزادان

شکم درد در نوزادان

آلرژی در کودکان

واکسیناسیون کودکان

فوق تخصص نوزادان

کودک پس از به دنیا آمدن، به دلیل وجود آنتی بادی هایی که از طریق جفت از مادر به جنین منتقل می شوند، در برابر برخی از بیماری ها مصون هستند. بعد از تولد نیز، این مصونیت در کودکانی که از شیر مادر تغدیه می کنند،  تا 6 ماهگی وجود دارد. اما با این حال، این مصونیت موقتی است. به این معنی که آنتی بادی هایی که از جفت عبور می کنند ATG است که تا 6 ماهگی  مصونیت را در کودکان نگهداری می کنند .
کودکان در سنین پایین تر، سیستم ایمنی ضعیف تری دارند و توانایی لازم جهت مقابله با ویروس ها و عوامل خارجی را ندارند، به همین خاطر، بیشتر در معرض ابتلا به بیماری های عفونی، ویروسی مانند سرما خوردگی هستند. واکسیناسیون، سیستم ایمنی کودک را در برابر ویروس ها و باکتری ها ایمن می کند و کودک از بیماری مصون خواهد ماند.

واکسیناسیون-در-کودکان

بهتر است هر واکسنی در زمان خاص خود زده شود، تا اثر خود را داشته باشد، از بروز بیماری نیز پیشگیری شود و یا از شدت علائم بیماری کاسته شود. واکسن ها از میکروب هایی ساخته می شوند که عامل ایجاد بیماری های گوناگون هستند، با این تفاوت که این میکروب ها به صورت ضعیف شده و یا کشته شده هستند و به همین دلیل است که خطر ابتلا به بیماری را از بین می برند.
با تزریق واکسن، بدن نسبت به این ماده واکنش نشان می دهد و آنتی بادی هایی را تولید می کند. این آنتی بادی ها، میکروب های واکسن را از بین می برند، خود در بدن باقی می مانند و باعث افزایش ایمنی بدن می شوند. در صورتی که بدن در معرض بیماری قرار بگیرد، این آنتی بادی ها به دفاع از بدن می پردازند.
برخی از والدین، نگران واکسیناسیون کودک خود هستند، می ترسند که بدن کودکشان نسبت به مواد تشکیل دهنده واکسن، واکنش نشان دهد و یا بعد از زدن واکسن، مریض شوند. ممکن است بعد از واکسن، مقدار جزئی سفتی و درد در ناحیه تزریق و یا تب، مشاهده شود که البته موقتی هستند و بعد از چند روز، از بین می روند.
معمولا اولین واکسن که واکسن هپاتیت ب است، بعد از تولد نوزاد در بیمارستان انجام می شود و بقیه واکسن ها از دو ماهگی آغاز می شوند. ممکن است برخی از واکسن ها چندین بار تزریق شوند.

 دندانپزشکی کودکان

عفونت در کودکان

زردی نوزادان